دل استــ ديگر خستــه ميشود ...
بي حوصله ميشــود ...
از روزگار از آدمـــــــها از خــودشـــــ
از اين قابــها , از اثباتــ , از تـــــوضيــح
از کلماتــــي که رابـــطه ها را به گند ميکشـــد
از اينـــ همه مهربانيــ کردن
و نا مهرباني ديدنــ , از ســـــــــــــنگ صبور بودن
و آخــــــــــــر هم مُهر ســـــنگ بودن خوردنـــــــ
از زهــــــر حرفـــ هايي که
تــــــا آخر عمـــــــر آدم را مـــــــي آزارد ...
خســــــــــــته ام ...
کـــــــــــــآش مـــيــشـد خـــــودمـــو يـــہ جـــــآيي جـــــآ بـــذارم...
و بـــرگـــردم بــبــيـنــم ...
ديــگـہ نـيــســتــم ...!

حـ تـی اگـه نبــاشـی توی قلـ♥بِ خودمــ عاشقت می مونم
M . M
حـ تـ ــ ـ